日本の経験

trekking (トレッキング)

2007-06-12T12:10:00.000+02:00

Trekken, stappen, wandelen, slenteren ...
Over de activiteit zelf valt niet veel interessants te vertellen. Interessanter is de omgeving waarin we telkens rondlopen. Maar aan een beschrijving ga ik hier niet beginnen, laat de foto's maar voor zich spreken.

Azumino (安曇野):

Narai (奈良井):

Norikura (乗鞍):

Kamikouchi (上高地):

¿Hablas español?

2007-04-20T14:10:00.000+02:00

Het nieuwe schooljaar is hier ondertussen weer begonnen in Japan. En deze keer was ik vrij in het kiezen van de lessen. Ik volg nu buiten een aantal lessen Japans, ook nog Koreaans, Spaans, een les over de relatie tussen Japan en andere Aziatische landen (vooral Zuid-Korea lijkt het) en tenslotte een les getiteld 'Trekking 1'. Bij deze laatste word er maandelijks een tochtje georganiseerd naar hoger gelegen gebieden hier rond Matsumoto, waarbij we na elke tocht een report mogen schrijven. Voor mij de ideale kans om eens die prachtige bergen waar Matsumoto door word omgeven van dichterbij te verkennen.
Verder heb ik uiteindelijk de boks-club gevonden op de unief!!! Volgende week ga ik eens langst om een kijkje te nemen en zien we wel waar we belanden.

Hanami (花見)

2007-04-16T16:46:00.000+02:00

De lente is (nu toch al even) in het land, en dat valt vooral op te merken aan de kersebloesems of sakura's. En dit gebeuren word door de Japanners gezien als een reden om met zen allen het prachtige lente-landschap te gaan bewonderen. Met zen allen gaat men onder de kerselaars picknicken op een blauw zeil. Zo'n picknick, of wat men in Japan Hanami (letterlijk: bloemen kijken) noemt, werd afgelopen weekend ook door de 'studentenclub' waartoe ik behoor georganiseerd. Met z'n allen trokken we er op uit naar de het parkje rondom het kasteel. Eten, drinken en gezellig praten bij lekker zonnig weer, genieten gewoon!

BBQ

2007-04-14T16:07:00.000+02:00

Vorige week werd ik nog eens uitgenodigd voor een BBQ in Chiba. Gastheer was, net zoals 2 jaar geleden, Taka! Deze keer vierde we zijn terugkomst van Nieuw-Zeeland waar ie een 8 tal maanden verbleven had. Net zoals vorige keer heb ik me ontzettend goed geamuseerd, en zijn we achteraf wederom naar een onsen geweest, gevolgd door een partijtje bowling en een bezoekje aan het gamecenter.

In het onsen gedeelte zijn we 1 iemand kwijt geraakt, achteraf bleek ie nogal in dronken toestand in het bad in slaap gedommeld te zijn. Bij het bowlen heb ik nogmaals ontdekt dat ik er helemaal niet van kan en met het gamecenter gedeelte heb ik et voor elkaar gekregen dat ik een week mank liep. Nu hoe doe je dat dan? Wel, er waren zo'n soort automaten dat je een schop moest geven en je zo je schop-kracht te weten zou komen. Ik had er vanaf het begin al helemaal geen goed gevoel in en weigerde dan ook deel te nemen, maar uiteindelijk toch bezweken onder de Japanse groepsdruk.

Alhoewel ik me weer eens goed bezeerd had, was het de 6uren treinrit waard om nog eens tot daar te geraken!

bezoek

2007-04-12T13:18:00.000+02:00

We zijn ondertussen alweer een maand verder, misschien nog eens tijd om iets te bloggen!

Vorige maand den 12e tot den 24e kreeg ik bezoek uit België. Flup en Dimi (aka scath&addi) waren op het gekke idee gekomen om eens een tripje naar Japan te ondernemen! Op 2 weekjes heb ik ze proberen laten zien wat voor een land Japan eigelijk is. Waarvan ik dacht 'dat moet je toch wel zeker en vast gezien hebben als je voor je eerste keer Japan bezoekt', daar zijn we ongeveer allemaal naartoe geweest. Drukke agenda m.a.w.

de bezochte plaatsten:

Tokyo (Ueno, Asakusa, Shinjuku, Harajuku, Odaiba, Roppongi Hills, het Imperial Palace/oud Edo-kasteel)
Kamakura
Matsumoto (een echte must!)
Kyoto
Arashiyama
Nara
Osaka (en ook maar ineens Kobe gedaan, om de wereldberoemde Kobe-steak te gaan proeven! Wat is er zo speciaal aan? De koetjes worden ?dagelijks? gemasseerd!)

Meeste dingen had ik helaas al eens gezien, dus het nieuw was er voor mij grotendeels al af. Maar al bij al heb ik me toch geamuseerd, en deed het goed nog eens wat Belgen te ontmoeten!

Enkele foto's:

tripje naar Osaka (大阪)

2007-03-05T15:59:00.000+01:00

Osaka, ik had het me altijd al ingebeeld als een soort mini-Tokio, maar dit beeld is me vorige week ontgaan. Met de start van het seizoen van de Seishun 18 ticketjes (青春１８切符, een soort go-pass die alleen maar in grote schoolvakanties verkocht word en tevens alleen maar bruikbaar is op de gewone treinen, vooral stoptreinen), besloot ik een goedkoop reisje op en af naar Osaka te maken.
Osaka ligt op een goede 380km vanuit Matsumoto, wat neer komt op een reisje van om en bij de 7 uur met de boemeltreintjes. 's Morgens vertrok ik hier tegen half 7 met de trein. Aankomst was ergens na 1 uur gepland. Een zeer lange en vermoeiende reis, maar wel eens aangenaam om zo rustig door het Japanse landschap te reizen.

Aangekomen in Osaka, kwamen Hilde en Judith me ophalen en vertrokken we richten het befaamde kasteel van Osaka, met jawel, een lift! Het kasteel was mooi, maar mooier was het park er rond, waar reeds een groot deel sakura's (de Japanse kerselaar) in bloei stonden. Veel te vroeg voor de tijd van het jaar, maar wat wil je met deze klimatologische veranderingen. Hoewel het nog wat vroeg is, waren ook al veel Japanners op stap om deze prachtige boompjes te bewonderen. In het kasteel zelf zijn we niet binnen geweest, enerzijds omdat ik het zo goedkoop mogelijk wenste te houden, en anderzijds omdat het, net zoals in het kasteel van Matsumoto, omgebouwd is tot een klein museum.

Vervolgens zijn we naar een schrijn geweest waarvan ik de naam reeds vergeten ben. Niet zozeer een bekend schrijn, maar het lag eenmaal op weg richting het station. Bij het schrijn was er een soort marktje opgezet, en een van de kraampjes schoten ons allen in het oog, nl. een standje waar je umeshu (梅酒, Japanse pruimen sake) kon proeven. Een 80tal soorten stonden opgesteld. Toen we dachten deze allemaal te proeven werd ons degusteren onderbroken door iemand van het kraampje. Na een kort praatje verdween hij voor een paar seconden en kwam weer terug met 3 flessen umeshu. Voor elk van ons 1 fles bleek achteraf. Niet alleen wij, maar ook zijn medewerksters schrokken. Misschien kwam het wel doordat we pas op het einde van de dag daar toekwamen, en had onze vriend zelf al wat umeshu achterover gespeeld. Maar goed, bang dat onze fles terug in beslag zou genomen worden, vertrokken we maar richting Kansai Daigaku (関西大学, Universiteit van Kansai). Daar in de buurt aten we met zen allen in een klein gezellig restaurantje Okonomiyaki (お好み焼き, een streekproduct). Ikzelf ben er niet verzot op, maar deze had me wel heel goed gesmaakt.

Met een volle maag trokken we erna, samen met Tinne(B) en Cat(VS) (ook 2 buitenlandse studenten aan Kansai Universiteit), naar de karaoke, waar we tevens ook de hele nacht tot 5 uur s' morgens zouden vertoeven, voor slechts 800yen(ong. 5€)!!! Een goedkopere overnachting had ik me niet kunnen inbeelden, daar men in de dorms van Kansai geen bezoekers toelaat te overnachten. Na een hele nacht gezongen te hebben, de een al wat valser als de ander *kuch*, vertrokken we terug met de trein richting het centrum, waar ik mijn laatste uurtjes die dag in Osaka zou spenderen. Nog even snel tot de Umeda Sky Building gelopen, op slechts een paar minuutjes van het station. Deze paar minuutjes waren me een ware hel, enerzijds begon het gebrek aan slaap door te wegen, en anderzijds weigerde mijn voeten nog kilometers te verzetten. Uiteindelijk zijn we er dan toch nog geraakt, en achteraf hebben ons maar even neergeploft in een cafeetje nabij het station. Hoewel er nog minstens 2 tempels te bezichtigen waren, behield ik het voor bekeken en besloot om half elf de trein terug naar Matsumoto te nemen. Wegens weinig directe verbindingen maakte dat, dat ik pas tegen 7 uur s' avonds weer 'thuis' was. Slapen zou pas voor later zijn, aangezien we die avond nog zijn gaan drinken en naar een feestje geweest zijn.

Zo, een (redelijk) lang verslag voor een korte reis.
Bedankt Ruben, Judith en Hilde voor de rondleiding!

Groetn

Vakantie!

2007-02-18T07:15:00.000+01:00

Jawel, sinds een weekje terug is hier de lentevakantie begonnen. Het schooljaar hier in Japan is afgelopen en dat word beloond met 2 maanden vakantie. Hoewel ik niet echt de indruk heb dat meeste Japanse studenten hier de kans krijgen van hun vakantie te genieten. Overal zie je nog mensen in hun schooluniformpje rondlopen, en als je voorbij een school fietst, zie je af en toe mensen, studenten, die de school aan het schoonmaken zijn. Niet echt wat ik onder het woord vakantie versta.

Maar goed, wat is er nog vooraf gegaan aan mijn verlof...

Na de kerstvakantie hadden we hier nog een 3 tal weken les, waarvan 1 week gebruikt werd als voorbereiding van de beruchte 修了発表 (shuuryouhappyou, een soort 'eind-presentatie'). Onderwerp mochten we zelf kiezen, maar helaas kwam ik op de moment dat we het mochten kiezen niet verder dan Toyota, meer bepaald het Toyota Productiesysteem. Na een weekje zwoegen kreeg ik dan toch een presentatie (volledig in het Japans) ineen geknutseld. De dinsdag daarop zou de voorstelling plaatsnemen, en we werden het weekend ervoor nog uitgenodigd om te gaan snowboarden. Een tripje dat maar 1000yen (zo'n 6,5€) kostte, bustrip, middagmaal, skipas en de onsen achteraf waren allemaal inbegrepen. Huren van ski's en consoorten was op voor je eigen rekening, maar daar ik overlaatst een snowboard in solden heb gekocht... Blijkbaar was er onder de studenten te veel stress voor de presentatie, en bleek ik de enige van mijn klas te zijn die van dat geweldig aanbod gebruik had gemaakt.

Dinsdag was het dan zover, de beruchte presentatie-dag was aangebroken. 1 voor 1 mochten we voor een beperkt publiekje onze presentatie aframmelen. Veel zenuwen bij iedereen. En zelfs ook bij Satou-sensei (de 'supervisor' van internationaal centrum). Het was de bedoeling dat alle presentaties op video werden vastgelegd, en in het begin bleek de batterij van zijn camera plat te zijn. En toen bij een van de studenten de presentatie niet wou opstarten, raakte hij helemaal in paniek. Het was best nog wel een grappig schouwspel.

De volgende dagen mochten we Christoph verwelkomen in Matsumoto. Zijn doel, snowboarden. Dus zijn we ook 3 dagen op rij gaan snowboarden. 's Ochtends vroeg uit de veren en 's avonds pomp af in ons bed.

De week nadien was het de 修了式 (shuuryoushiki, beëindigings-ceremonie). Op een plechtige ceremonie werd ons onze certificaatjes ter afronding van de 'intensive japanese language course' overhandigt. Een grote bedoening was het niet echt want na 15 minuten was het al afgelopen. Die avond was er dan nog wel een feestje met alle studenten en sensei's. En de volgende dag was de vakantie dan echt begonnen... Veel heb ik sindsdien nog niet gedaan, maar ik plan nog wel om een paar dagen te gaan snowboarden, en in maart krijg ik bezoek uit België!

Zozo, achtereen weer meer nieuws!
Groetn.

n lang verhaal!

2007-01-11T08:23:00.000+01:00

En om een lang verhaal kort te maken ...
Sinds de kerstvakantie heb ik zoveel meegemaakt dat alles neertypen wel even kan duren, en daar ik mezelf ni graag moe maak, zal ik hier een aantal vermeldigingswaardige gebeurtenissen schetsen en er een paar foto's bijplakken.

het kerstverhaal:

22 december arriveerden er 3 mede-japanologen uit kansai (streek rond Osaka en Kyoto) om samen met nog een hele hoop andere Belgen in Japan kerst te vieren. Hoewel iedereen op een witte kerst had gehoopt, hebben ze daar hierboven anders over beslist. Net voor iedereen kwam had het gesneeuwd en toen iedereen weer vertrok was het weer van da. Magoe, dus iedereen kwam kerst vieren.
De 24e had David een vrij goeikoop zaaltje kunnen afhuren om daar met zen allen op ons gemakt kerst te kunnen vieren. Eerst was het plan om alleen met de belgen te vieren, maar dat is uiteindelijk uitgedraait in een allegaartje van belgen, japanners, koreanen en 1 russin. Tesamen zo'n 30 man. Tegen 12 uur legde we de muziek even stil om de pakjes te openen! Jaja, we hadden afgesproken dat ieders voor 1 iemand een cadeau zou kopen. Het mijn bestond uit meerdere dingen, waaronder bier en een kerstsjaal! Daarna werd er nog verder gevierd op belgisc he wijze.
De volgende dag zijn werd kerst in een iets kleinere kring gevierd. Met z'n vijfen (Ruben, Hilde, Judith, Stijn en ik) maakten we onze eigen pasta met kaassaus. Verder stonden er nog 3 desserten op het menu, met na elk dessert een pakje!!! Gezellige kerstfeer en lekker eten, beter had ik me mijn kerstmis in Japan niet kunnen voorstellen.
Vervolgens stond er een skitripje gepland, maar wegens een tekort aan sneeuw is het een tripje naar Nagano geworden. Het skiën is uiteindelijk een paar uurtjes ijsschaatsen geworden. Altijd plezier om op het ijs te staan. Niet dat ik er goed in ben, maar het zeker voor herhaling vatbaar!
Al bij al een zeer geslaagde kerstperiode! Dank aan alle aanwezigen en dank aan iedereen voor de cadeaus.

Nieuwjaar:

Vlak na de kerstperiode, besloten de meesten onder ons om naar Tokyo te trekken om nieuwjaar te vieren. Een stad waarvan gezegd word dat ze n ooit slaapt, dat kan niet mis zijn om nieuwjaar te vieren!
Eerst op het programma: Een yakiniku(koreaanse bbq) tabehoudai(all u can eat)+nomihoudai(all u can drink) voor 2 uur. Waarna we met een overvolle maag nog tot in Shibuya (buurt in Tokyo, bekend om het groot kruispunt met enorme tv-schermen) geraakt zijn om naar een feestje te gaan.
Oudejaar werd ingezet op Japanse wijze, samen eten. Normaal gaan de meeste Japanners erna naar een tempel of kruipen ze direct onder de dekens. Na het lekkere eten bij Phillip en Miki binnengespeeld te hebben en na het aftellen, zijn we een club gaan opzoeken in Roppongi (wijk in Tokyo). Zoals gezegd, de meeste Japanner vieren nieuwjaar in familiekring, gevolg: de club zat vol met buitenlanders, op enkele Japanners na. Het gaf me toch wel een vreemd gevoel wetende dat je in Japan zit...
Laatste belangrijke uitstap toen ik in Tokyo was: een dagje Kamakura. Kamakura is was vroeger naast Kyoto een 2e soort hoofdstad waar het shogunaat gevestigd was. Gevolg: veel tempels in en rond deze stad. Samen met Michaël, Stijn en diens broer, werden we er rondgeleid door Mei (in Kimono). Na afloop werden we dan nog eens uitgenodigt bij haar thuis, waar haar moeder een uitgebreide maaltijd voor ons had klaargemaakt. Onbegrijpelijk soms die gastvrijheid.
De volgende dag zou ik al terug naar het koude Matsumoto trekken, maar de vakantie was nog niet voorbij!

Snowboarden!

Een dag nadat ik terug in Matsumoto was, mocht ik me al klaarmaken om met een groepje van 8 buitenlandse studenten richting Omachi te trekken. Daar waren we geïnviteerd door Fujimoto-sensei om het weekend in zijn chalet vlakbij een skipiste door te brengen. Leuk was wel dat deze Fujimoto-sensei niet alleen les geeft in een school, maar tevens ook ski- en snowboard-leraar is. Na 2 dagen vallen en opstaan kon ik de gemakkelijkste pistes al aan. Echt leuk snowboarden! Waarschijnlijk trekken ik en David, samen met een paar japanners, er overmorgen weer op uit om de skipiste daar onveilig te gaan maken.

Het heeft ier overlaatst ook zeer hard gesneeuwd in Matsumoto en temperaturen snachts zijn nu gedaald tot -8 en -9 graden. Een dezer dagen moet ik eens op zoek naar een soort extra verwarming...

Ten laatste wil ik iedereen nog eens de beste wensen doen voor 2007 en bedankt aan alle sponsers!

pc kapot

2007-01-07T13:15:00.000+01:00

Jaja, hij heeft het half begeven. Maar we geven ni op en proberen er alles aan te doen om hem in leven te houden. Voor meer nieuws zult ge allen nog even moeten wachten tot em weer wa meer wilt doen. Alvast iedereen nen gelukkige nieuwjaar toegewenst! In afwachting een fotootje van de sneeuw tijdens mn snowboard weekendje ;)

even tussendoor ...

2006-12-19T08:42:00.000+01:00

Even snel samenvatten wat me de afgelopen weken overkomen is (foto's vind je onderaan, zoek zelf maar uit waar bij ze horen):

n echte japanse theeceremonie (茶道 sado) en het de thee die ik zelf mocht maken smaakte gewoonweg afschuwelijk (jammer dat we het ook moesten opdrinken na het klaargemaakt te hebben)
nomihoudai, dit concept zou men in België ook maar moeten introduceren!
onsen! dit woord staat ongeveer gelijk met lekker relaxeren.
引越しパーティー(hikkoshi-party aka verhuis-feestje) naar aanleiding van de huiswissel van onze goede vriend Takashi
Cowis-sport (van 10u smorgens tot 5u savonds basketten en voetballen). Voor mij was het maar van 12u30 tot 5u vanwege de vorige avond.
Kimono (着物)! en traditioneel Japans eten, jaja ik heb er ene aangehad, en hij paste zelfs. Jammer dat ik hem moest teruggeven achteraf, maar goed, ik zou da ding toch nooit zelf aankrijgen.
nomihoudai bis
Matsumoto kerstfeestje: Alle buitenlandse studenten mochten een typisch gerecht van hun land klaarmaken. De belgen: stoofvlees frit en eierkoeke. Uiteindelijk bleek dat het voor ongeveer 50 man moest zijn, gelukkig heb ik me alleen bezig gehouden met de pot stoofvlees en liet ik de taak van het patatten schillen en fritten snijden over aan Kevin en Man Yee.
Cowis-sport bis (wederom een 4tal uur gebasket en gevoetbalt, niet dat ik dit laatste kan, maarja gelukkig was ik niet alleen ...)
de eerste echte sneeuw is gevallen! tot smorgens: 1 wit sneeuwtapijt, tot de zon erdoor kwam en het gedaan was met de sneeuwpret.

Waar we naar kunnen uitkijken:

vrijdag arriveren een aantal mede-japanologen voor hier in Matsumoto kerst te vieren.
een bezoekje aan de stad Nagano, ongeveer n uurtje met de trein van hier.
snowboarden! niet dat ik dit ooit al gedaan heb, maar het kan toch niet veel moeilijker zijn dan skieën?
met nieuwjaar staat er waarschijnlijk n paar dagen Tokyo op het menu.

daarna zijn we uitgenodigt in de chalet van een sensei vlak naast een piste om daar het weekend door te brengen met een 8tal studenten.

voor een of andere mysterieuze reden wilt deze laatste foto er nooit tegoei op, excuzes hiervoor

Hoor wie klopt daar kind'ren ...

2006-12-06T13:08:00.000+01:00

nee, niet Sinterklaas, maar wel n getuige van Jehova!
Jawel, zelfs hier worden mensen gebrainwashed om in hun vrije tijd in kostuum en met zwart tasje mensen te gaan lastig vallen. En net zoals bij ons, kwam deze verleden zondag aankloppen. Met een boekje over god in z'n handen trachtte hij eerst in zijn beste Engels te vragen of ik Japans sprak. Toen ik ja zei vroeg hij of ik interesse had in god, waarop ik nee antwoordde, en hij met een telleurgesteld gezicht verliet om mijn goede buur lastig te gaan vallen.

안녕하세요 (annyonghaseyo) oftewel 'hallo' in't Koreaans.
Sinds een paar dagen geleden kreeg ik opeens zin om Koreaans te leren, vraag me niet waarom, want ik heb er zelf geen flauw benul van. Maar het leek me wel leuk om eens te proberen.
Het Hangul (Koreaans schrift) ging er vlotjes op 1 avondje in, maar de uitspraken zal ik toch nog eens ne keer aan die vele Koreaanse studenten hier moeten vragen.

Voor de rest is er hier niet zo veel nieuws uit Matsumoto. Het leven begint zijn dagelijkse gangetje te lopen. Het feit dat het hier koud kan worden, dat heb ik deze week aan den lijve mogen ondervinden. -3° was het hier vorige nacht! 'S morgens is het nu wel zeer fris aan de handjes, zelfs met handschoenen aan. Maar als ik dan mn dagelijkse helling beklim, ben ik weer voor de rest van den dag opgewarmd. Verder, toch wel een vermelding waard, heb ik respect voor al die schoolgangesters hier die smorgens in hun minirokje naar 't school huppelen. Hoe doen ze het toch! Maar één ding is zeker, mij zult ge da hier niet zien doen!

温泉

2006-11-26T07:47:00.000+01:00

Waar er bergen zijn in Japan, daar zijn er Onsen(温泉), oftewel warmwater bronnen. En waar er veel bergen zijn, daar zijn ook veel onsen.

Deze week hadden ik en David zin om ons eens te wagen aan de Japanse badcultuur.
Rond 8u s'avonds startte we onze fietstocht op zoek naar een onsen. Na een 10tal kilometer bergop gefietst te hebben zagen we eindelijk een groot bord over een straat met daarop: 浅間温泉 (asama-onsen). Wij dachten, hier onder doorrijden en we komen terecht in een onsenparadijs! Maar dit bleek dus niet het geval te zijn, toch niet na 9u s'avonds. Ten eerste bleek Asama-onsen de naam van de plaats te zijn, en had niets te maken met een gebouw waar je in verschillende warme batjes kan gaan liggen weken... Ten tweede, toen we eindelijk, een half uur nadat we dat ene bord onder door waren gefietst, eindelijk een onsen vonden zoals we er een zochten, bleek deze reeds van 9u gesloten te zijn. Dus wij, hopend op een lekker warm bad na een lekkere fietstocht, keerden terug naar ons appartement om daar een doucheke te nemen.

Maar goed, ons avontuur was nog niet afgelopen! Gisteren zetten de dappere belgen hun zoektocht verder, dit keer werd het gezelschap aangevuld door een verloren gelopen avonturier, genaamd Joris. Met het zelfde doel vertrokken we ditmaal wederom rond 8uur met ons rijtuig richting een door ons vrij ongekende bestemming: 美ヶ原温泉(Utsukushigahara-onsen). Na de raad van de wijze Satou(-sensei) te hebben opgevolgd en een paar keer van ons route te zijn afgedwaald, bereikten we onze bestemming. Onze queeste werd beloond met een magisch bad, waar men kan genieten van een betoverende relaxatie! Achteraf trakteerden de 3 moedige (én gewassen) avonturiers zich nog op overheerlijke Mosburger en keerden terug naar huis.

COWIS

2006-11-21T08:39:00.000+01:00

... zo noemt hier de plaatselijke studentclub voor japanners en buitenlandse studenten.
En die organiseren allerlei activiteiten!

Zo was er vorige week donderdag een soort kook-bijeenkomst. Met zen allen zouden we Gyouza (zie wikipedia voor meer info) en daarna opeten. Voor mij was het kookplezier er al af na het fijnsnijden van de prei. Met een lekker groot mes ging ik even lekker in mn vingertje snijden! Een lekker diepe wond, stukje nagel mee weg. Scherpe messen wel da ze hier hebben, ik heb er totaal niets van gevoeld, tot ik het bloed zag stromen en dat gedurende een 3uur ... Achteraf even naar het universiteitsziekenhuis geweest, maar daar moet ge eerst al betalen voor een medisch 'profiel' op te stellen, en aangezien het al vrij laat was, was het nog eens een 1000yen duurder. Gelukkig was er iemand bij die voor verpleegster studeert, en ze heeft mn vingertje zachtaardig verzorgd!
Al bij al was het nen plezanten avond, en het eten smaakte ook.

Zaterdag was er de sportactiviteit van de club. Eerst een spelleke dodgebal me nen bal die ge nog geen meter ver kon gooien. Na x aantal keer het plein te verkleint te hebben is het spel dan uiteindelijk gewonnen door het ander team. Achteraf konde we nog basketten of volleyballen, niet echt allebei toffe sporten voor mn vingertje, maar ik moest me er toch weer eens aan allebei wagen! En blijkbaar heb ik iets met de activiteiten van de Cowis. Na 1 minuut te basketten sloeg ik men rechter voet om, in het begin niet zo pijnlijk, maar achteraf ging het lopen toch vrij moeizaam. Toch weer goed geamuseerd en weer eens gezond bezig geweest! En achteraf zijn de die-hards nog nen bowling gaan doen, waar uit ik nogmaals geleerd heb dat ik het totaaal ni kan!

Voor de rest is het hier dezer dagen ijskoud, de bergjes liggen er al wat besneeuwd bij en mijn muts en sjaal zijn geen luxe in deze tijd!

Groeten uit de japanse alpkes!

Laatste aanwinst

2006-11-15T13:09:00.000+01:00

Aanschouw mijn laatste aanwinst!
Terwijl iedereen stormloopt voor de nieuwe Sony spelconsole, Playstation 3, heb ik me in alle rust en tegen een licht prijsje een sega dreamcast op de kop kunnen tikke. 2e hands weliswaar, maar zoals de japanners zorg kunnen dragen voor hun spullen, zo nieuw is mijn nieuw bakje!

Verleden week

2006-11-14T08:56:00.000+01:00

Ik weet niet of "verleden week" goed nederlands is of niet, maar hier volgt dus een verslagje van afgelopen week...

Het begon allemaal op vorige woensdagavond! Een bijeenkomst van COWIS (waar het voor staat weet ik ook niet), een circle (jp:saakuru), een soort studentenclub, maar deze is speciaal gemaakt zodat buitenlanders en japanners elkaar kunnen ontmoeten, en samen aan activiteiten kunnen deelnemen. 1e activiteit leek wel op een soort groepstherapie, iedereen zat in een cirkel en moest, voor de zoveelste keer, een jikoshoukai doen(自己紹介, de door alle japanners geliefde "zelfvoorstelling"). Om beurt kwamen we aan bod, en werden zelfs gevraagd naar dingen zoals de bloedgroep. Blijkbaar kan men hier in Japan aan de hand van je bloedgroep je karakter bepalen. (misschien wel best te vergelijken met ons sterrenbeeld) Goed! een uurtje of 2 later was het over, nog leuk wat gepraat met een aantal mensen. Erna zijn we met een kleinere (hongerige) groep gaan eten in een family-restaurant (american-style) en de echte die-hards zijn nadien nog gaan bowlen. Altijd wel fun zo'n potje bowlen! Met zen alle in 3 auto's en richting Minami-Matsumoto waar de bowling was. Mijn bowling-skills waren ook niet meer wat het geweest was, maar gelukkig kon ik met 1 punt verschil voorlaatste eindigen! Uiteindelijk lag ik rond 1-2u in mn bedje...
Een paar bedenkingen bij het bowlen:

het wil niet zeggen dat als je een strike gooit dat je goed bent! (zeker niet als je bal erna 6 keer in de goot terecht komt!)
bier heeft wel degelijk een positieve invloed op de concentratie.
als een japanner zegt dat hij niet kan bowlen, is dat niet waar, alle japanners kunnen bowlen!
800yen (5-6€) is goedkoop voor 2 uur te bowlen.
Hello Kitty ballen zijn hier vrij populair..

De volgende morgent weer vroeg eruit voor de les, maar tegen de middag kregen we bezoek van ene Michael uit Osaka (2e lic Japanologie). S'avonds richting een cocktailbar getrokken, die volgens Michaels guidebookje de beste cocktails uit de streek maakte... Lekker waren ze wel, maar toen ons de rekening gepresenteerd werd, wisten we ook direct waarom! Achteraf nog een Izakaya gedaan en dan met zen allen op Davids appartementje "Eddy Murphy's RAW" gekeken. Echt een aanrader, een stand-up comedian show van, jawel, Eddy Murphy, in zijn beginjaren!
Na de film kreeg iedereen blijkbaar zin om de longen te gaan ledigen in de karaoke. Na de voortreffelijke afsluiter van Jo-AngusYoung-ris (de zanger van AC/DC) met highway to hell, besloten we allen dat het genoeg geweest was, en ons bedje op te zoeken! Wederom rond 3-4u lag ik erin.

De morning-after ben ik lekker onder men dekentjes blijven liggen. Na de brunch ben ik samen met Michael, David en Joris, het kasteel van Matsumoto eens van binnen gaan verkennen. S'avonds dan stond er wederom een Nomihoudai op het menu. Deze keer met zo'n 12 man, een paar COWIS leden en 2 koreaanse studenten waren op onze invitaties afgekomen. Plaats was wederom de WaraWara! Om 9u s'avonds zette we onze nomihoudai in en anderhalfuur later kregen we onze 'last order' (zijnde een 20tal pinten). Uiteindelijk zijn we, na veel gebabbel en alles wat er nog bij komt kijken, tegen 3u door gegaan. Wederom lag ik om half 4 in mn bedje. Deze keer moest ik er wel uit de voldende morgent. Al om 7u! Voor een klasuitstapje naar Kisoji.

De klasuitstap naar Tsumago妻籠 en Kisoji木曽路:

anderhalfuur slapen op een bus met karaoke-on-board, hoewel niemand zich die ochtend geroepen viel om zijn zangtalenten te tonen.
1e stop: 1 pickle-fabriek in de middle-of-nowhere waar 5 man werkte + pickle-shop! Blijkbaar iets bekend, aangezien men er met bussen uit Nagoya en Osaka toestroomde.
Op de bus door een prachtig berglandschap!
Halte te Tsumago, een vroegere (Edo-tijdperk) stopplaats (宿場町) voor de bergroute tussen Tokio en Kioto. Een autentiek Japanse straatje met autentieke winkeltjes en huisjes. En blijkbaar ook bekend bij onze noorderburen, toen bleek dat er in het grootste boeregat van Japan een bus hollanders aanwezig was... dolle pret...

Volgende stop: een prachtig uitzicht op, zoals Satou-sensei het zo mooi kon vertalen naar het engels, "River and a stone". Al zoekend naar die ene steen, konden we genieten van een geweldig herfstlandschapje!

Laatste halte die dag: een winkel met typisch hand-geschilderde/gelakte/(gemaakte?) potjes, kommetjes, tafels, stoelen etc ... aan de prijzen lieten me in de steek om zelf 1 potje of dergelijke te kopen.

Terug aangekomen in Matsumoto besloten we om de dag nog maar eens af te sluiten met bier en south park op Davids appartement!
Zondag was als het ware een echte rustdag!

Kumamoto deel 2

2006-11-13T13:15:00.000+01:00

Sorry voor de vertraging, maar telkens ik denk mijn blog rustig te kunnen schrijven, begin ik meestal iets anders te doen, waardoor ik nu het verhaal van 2 weken geleden ga proberen vertellen.

3 november was het in Japan weer een nationale feestdag, en aangezien ik maandag geen les meer had, dacht ik nog eens een trip te wagen naar het zuidelijke Kumamoto. Deze keer niet met de trein, aangezien dit vreselijk lang duurt en vrij kostelijk is, maar met het vliegtuig. Via het internet had ik een goedkope vlucht op de kop kunnen tikken vanuit Nagoya naar Fukuoka. Vanuit Fukuoka zou ik dan met de Highway Bus naar Kumamoto gaan. De reis was me veel aangenamer dan vorige keer. Alleen viel het me op dat men in Japan met vliegreizen precies meer last heeft van luchtturbulentie. Mijn vlucht duurde iets langer dan 1 uur en ik denk dat ik bijna 70% van de vlucht het gevoel had of ik in een of ander kermisattractie terecht gekomen was. Voor mij geen probleem, ik ben verzot op die dingen, maar voor al die kleine kinderen aan boord blijkbaar iets minder plezant. 'snamiddags vertrokken in Matsumoto, savonds aangekomen in Kumamoto, 3uur treinen van Matsumoto naar Nagoya en anderhalfuur bussen van Fukuoka naar Kumamoto. Zo zag mijn eerste dag eruit.

De volgende dag, redelijk vroeg op om s'morgens mee te doen met de 2uur durende 体操-les (taisou, lichaamsoefeningetjes). De moeder van Maiko, waar ik steeds verblijf als ik naar Kumamoto trek, is namelijk taisou-sensei. Voor mij een uitstekende gelegenheid om wat gewicht te verliezen. Heel intensief was de les/training niet, daar deze met allemaal bommatjes was, sommigen 55, anderen 70 en ouder, en ik 22! Na de les, met een knorrende maag naar een Kaiten-sushi restaurant (zo'n restaurant me nen loopband waar de sushi voor u neus passeert en ge neemt waar ge zin in hebt). Heerlijk die rauwe vis, maar ik prefereer toch liever sashimi, aangezien ze nogal redelijk veel wasabi op dien sushi smeren. s'Avonds kwamen Fumi (nu tewerkgesteld als agente) en Kaori langst, om nadien samen te gaan eten in een Izakaya(居酒屋) met alleen maar kip-snacks/gerechten. Nadien werden we nog even door Fumi's oma geïnviteerd om bij haar een ijsje te komen eten. Toen we er aankwamen, rond 10uur ofzo, was ook Fumi's vader aanwezig (ook een agent), en die was reeds goed aangeschoten van de sake, wat best wel grappig was.

Dag 3 (4november) - Vandaag werd me gevraagt de kinderen van de dansles een beetje engels te aan te leren. Ik kreeg een doos kaarten met afbeeldinkjes in mn handen gestopt en werd gevraagd deze woorden aan de kinderen te leren. Niet direct vanzelfsprekend. Kinderen van 3 jaar, die nog maar net Japans kunnen spreken, tot 8-9jaar. Maar goed, een leuke ervaring! Smiddags heb ik samen met Maiko even in het stadsgedeelte van Kumamoto rondgewandeld, maar niet voor lang, er moest geoefend worden voor s'avond. Er was een soort openingsceremonie van de Japanse Special Olympics, en de dansclub van huize Maiko moest er een optreden doen. S'avonds ik dus mee naar de ceremonie! Bij volle maan, op de gronden van het kasteel van Kumamoto. Eerst een bende Taiko-spelers, dan het dansoptreden en achteraf nog een soort disco-ding, zijnde muziek en iemand die door een micro stond te schreeuwen, maar alle japanners waren er dol op..

Dag 4, vandaag stond Mount Aso (een vulkaan) nogmaals op het programma! Ik was er vorig jaar al eens geweest, maar toen kon je niet tot bij de krater wegens een grote hoeveelheid giftige gassen. Deze keer meer gelukkig! Genieten van de prachtige natuur! Meer woorden hoef ik er niet aan vuil te maken.
Savonds heb ik mijn kookkunsten eens boven gehaald, en lasanga klaar gemaakt. Erna zijn we nog even naar een winkelcentrum geweest, waar ik me een superwarm en superzacht dekentje voor een spotprijsje heb aangeschaft. Er was ook een tsumehoudai van kousen, een mand vol kousen en een plastic zakje, probeer zoveel mogelijk kousen in het zakje te proppen voor 500yen (een 3-4€). Onze opbrengst: 11 paar kousen!

De volgende morgent moest ik reeds rond 8u op om het busje te nemen richting de luchthaven van Fukuoka, en zo weer richting Matsumoto te trekken.

En dan nu het verhaal!

2006-11-06T14:56:00.000+01:00

Zoals we allen wel aan de foto's hebben kunnen zien ben ik vorig weekend samen met de andere buitenlandse studenten hier aan Shinshu University naar Kyoto geweest. Zoals bijna elke bus die in Kyoto arriveerd, was ook deze vol met buitenlanders, het merendeel chinezen en koreanen wel te verstaan.

het verslagje:

Zaterdag:
'S morgens uit veel te vroeg uit mn nest (rond 5u20) om de bus rond kwart voor 7 aan de unief te nemen richting Kyoto. De zon was nog maar net op, maar toen ik al bibberend van de koude mn dagelijkse helling opfietste, viel me op dat er al extreem veel (bejaarde) mensen op aan het rondwandelen waren. Waarschijnlijk volledig zonder doel, aangezien de meeste winkels pas vanaf 9uur openen hier. Maar goed, dat ter zijde... Ik hopend op de stiptheid van de Japanners, stond reeds rond 6u40 aan de plek van vertrek, waar tot mn verbazing nog niemand te bespeuren viel. Goed, tegen 6u50 kwam uiteindelijk iedereen toegestroomd, en rond 7u vertrokken we met de bus door de Japanse alpen naar Kyoto. Een busreis van een goede 4-5u met 2-3tal plas-stops later, kwamen we aan aan de voet van een bergje waar het de ruines van het vroegere Azuchi-kasteel (安土城 een van Oda Nobunaga's versterkingen) te vinden zouden zijn. Na een goed kwartier trappen op te lopen kwamen dan eindelijk aan bij de ruines. Helaas bleek dit slechts een aantal stenen te zijn die een soort patroon vormden. Veel interessanter was het uitzicht dat je erboven had op het Biwameer (grootste meer in Japan) en zijn omgeving.
Volgende bezienswaardigheid op het programma: de Byoudouin (平等院), een pareltje van een tempel. Het hele complex is een soort weerspiegeling van het Westerse Paradijs, waarin je volgens het (amida-)boeddhisme word herboren uit een lotusbloem in de vijver. Ook niet te missen is het toch-wel-zeer mooie en moderne museum ernaast. Na deze tempel zijn we rechtsreeks naar het hotel gegaan, wat nog wel een goed uurtje duurde met de bus. Aangekomen in het hotel stond ons al een reusachtige 8-gangen maaltijd te wachten. Allerlei verschillende Japanse lekkernijen werden ons achter elkaar opgediend. Niet echt iets kosteloos zou je denken, dat dachten we ook toen we zagen dat het dineetje zo'n 5000yen kostte (ong 35€). Gelukkig moesten we voor de hele reis maar zo'n 6000yen (40€) betalen (alles inbegrepen), de overige kosten waren voor de universiteit. Geweldig, dit soort dingen mag men van mij elk weekend organiseren!
S'avonds zijn we dan met een 8-10tal man bij iemand op de kamer gaan drinken en hebben uiteraard, sinds we dit spel korte tijd geleden aangeschaft hebben, UNO gespeeld! Helaas konden we het niet al te laat maken aangezien we er volgende ochtend weer rond 7u aan de tafel moesten zitte.

Zondag:
Het ontbijt, wat ik zowiezo al sporadisch eet, leek wel op een hele diner: allerlei soepjes, een stuk gebakke zalm, hopen rijst, en nog allerlei dingen die ik op een vroege ochtend als die nooit binnen zou krijgen. Nadien, allen weer onze vertrouwde bus op! Bestemming: Shimogamo Jinja(下鴨神社), het oudste schrijn in Kyoto volgens een begeleider. Ergens gelegen in bosje waar je het niet direct zou vinden. Een heel mooie omgeving, en het schrijn zelf, zeker de moeite waard om langst te gaan. Maar goed, we hadden niet al teveel tijd om te lang rond te hangen aan het schrijn aangezien we weer de bus op moesten voor naar het volgende schrijn te rijden. Yasaka Jinja (八坂神社), een vrij groot complex, waar toen we er aankwamen net een Shinto-ritueel aan de gang was. Best wel eens leuk meegemaakt te hebben. Na wat te hebben rondgelopen daar, mochten we een anderhalf uurtje rondlopen in de Gion-wijk, een wijk met allerlei souvenirwinkeltjes etc... toeristen allom vertegenwoordig m.a.w. Na ons maag gevuld te hebben moesten we trug de bus op om onze laatste tempel van de reis te gaan bezichten: de Touji (東寺). Een indrukwekkend tempel complex met een reusachtige pagode. In de beeldenhal was er een uitgebreid gamma van boeddhabeelden en beelden van andere wezens uit het boeddhistisch universum. Bij afloop nog een softijsje binnen gespeeld, en dan weer de volle 4-5uur op de bus tot aan de unief!

Dit was het zowa wat betrefd mn Kyoto-tripje...

Groetn!

Kyoto, de fotootjes ...

2006-10-30T14:43:00.000+01:00

... en het verhaal volgt later!

Campusleven, nomihoudai en kasteelfestival ...

2006-10-22T10:56:00.000+02:00

de lessen:
De eerste echte lesweek zit erop en ik moet zeggen, het is toch weer even wennen om in het ritme te komen. En niet alleen het ritme van vroeg op te staan en naar de les te gaan, maar ook het feit dat elk lesuur zo'n 90 minuten duurt (i.t.t. België met zijn 50 minuutjes en 10 minuten pauze ertussen). Het laatste is voor mij heel vermoeiend, na 1 uur geconcentreerd les te volgen, heb je gewoon even frisse lucht nodig of even de tijd om je beentjes te strekken, anders verlies je toch je concentratie en van je niets meer op van de les. De pauzes zijn ier ook 10 minuten en afgerond tot op de seconde ... Als de les bv eindigt om 10.33u dan zal de pauze stipt gedaan zijn om 10.43u en geen seconde later! De lessen zijn in het algemeen wel doenbaar, maar het niveau van lees en luisteroefeningen ligt wel een stuk hoger dan in Leuven volgens mij. Waar lees en luisteroefeningen moeilijk zijn, daar zijn kanji- (chinese karakters) en sakubun- (opstel) lessen dan weer iets relaxer.

over de campus:
De campus is in tegenstelling tot in Leuven een groot complex waar verschillende afdelingen bij elkaar zitten. Zo zijn er o.a. in Matsumoto de faculteiten geneeskunde, wiskunde, economie, letteren etc. Wat er dus op neerkomt telkens het middagpauze is het stampvol loopt in de cafetaria. Als we er als buitenlanders binnenkomen worden al onze bewegingen
door honderden paren ogen op de voet gevolgd. Niet dat ik er mee inzit, maar soms voel je je wel alsof je in een kooi in de zoo bent beland. Maar goed, als het dat maar is! Meestal kijk ik dan eens recht terug in iemand zijn ogen en dan ziet hij maar al te snel terug naar zijn eigen eten ;). Verder kent men in Japan een enorm veel studentclubs. Pas op, verwar deze niet met de studentenclubs die we in België kennen. Het gaat hier eerder om mensen die gelijkaardige hobbies hebben en die in groepsverband buiten de lessen beoefenen. Zo zijn er verschillende sportclubs, gevechtsport-clubs, muziekclubs, taalclubs, manga(japanse strips)/anime(japanse tekenfilms)-clubs, ... Zaterdag was ik even met men fietsje tot de unief afgezakt, en hoe raar het ook mocht klinken, er was veel leven op de campus! Niet in de klaslokalen zelf, maar in de sporthallen, op de tennisterreinen, het baseball terrein, en in de speciale clublokaaltjes. Ik heb me even rustig neergezet bij de boogschieter- en kyudoclub. Kyudo is het Japans boogschieten, het draait hier echter niet zo zeer rond het mikken naar een doel met behulp van een goede boog etc ... maar eerder om het spirituele. Hierna heb ik een beetje verder rondgekeken, en mocht ik blijven kijken naar de Aikidoclub (合気道). Vandaag kwam er iemand uit Tokyo van vrij hoge rank om les te geven. Het was een oud meneertje (ik schat 60-70jaar) en toen hij binnenkwam terwijl de normale training begonnen was stopte iedereen direct en buigde voor hem. Het gaf me meteen weer het idee dat ik niet in België was. Aikido draait er eigelijk om, om de kracht van je tegenstander in zijn nadeel te gebruiken. Het draait hier dus allemaal om techniek, "het samenvoegen (合わせる) van de ki (気)". Ki is een soort spirituele kracht, die, werd door dat meneertje beweert, zich ergens onder de navel in de buik bevind. Het was echt prachtig om te zien hoe 2 mensen zijn armen vastegrepen, en hij met ze een paar simpele bewegingen (zo leek het toch, maar waarschijnlijk vraagt het enorm veel training) tegen de vlakte gooide. Echt een artistieke gevechtssport! Maar goed, aangezien ik van plan ben me aan te sluiten bij een club, ben ik aan het twijfelen tussen de Aikido-club of de boksclub. Ik heb eigelijk veel zin om bij de boksclub te gaan, maar deze heb ik helaas nog niet gevonden. Ik ga me er morgen eens over informeren.

nogmaals nomihoudai:
Vrijdagavond hebben we ons nogmaals gewaagd aan een nomihoudai. Veel bier en eten dus. Om 9 uur zakte ik samen met David, Joris, Tilo (een duitse student), Asami (mijn tutor), Yuki (een vriendin ervan) en Kenta (vriend van Yuki) nogmaals af naar het station om daar de gekende keet "Wara Wara"(wat net zoveel betekend als 2x lachen) onveilig te maken. Goed veel heb ik hier niet over te zeggen, buiten het feit dat het weer voor herhaling vatbaar is!

en het kasteelfestival:
Vandaag was er dan voor het kasteel van Matsumoto een soort festivalletje ter 'ere' van het kasteel. Er zou een soort heropvoering komen van een bepaalde slag die destijds (rond de periode van de strijdende staten 戦国時代) plaats had gevonden. Maar uiteindelijk kwam het er op neer dat er 3 groepen mensen, verkleed in originele uniformen en bewapend met originele wapens uit die tijd, een kleine show opvoerden en om beurten met hun wapens kwamen knallen. Begeleid door Taiko-drummers (taiko is een Japanse drum) kwam elk team zijn schiet-strategiën tonen. Een echt spectakel! Na afloop konden we nog even samen met hen op de foto.

filmpjes:
http://www.youtube.com/profile_videos?user=koetjah

Kasteeltjes

2006-10-20T12:40:00.000+02:00

Jaja, de Japanse middeleeuwse architectuur had naast zijn functionaliteit toch ook een paar mooie artistieke trekjes als ge het mij vraagt!

het kasteel van Matsumoto of het kraaienkasteel (松本城・カラス城):

het kasteel van Kumamoto (熊本城):

en zonsondergang in Matsumoto:

Adres etc...

2006-10-18T16:14:00.000+02:00

Ik dacht net: "Het word nu toch misschien eens tijd dat ik mn adres hier in Japan aan iedereen laat weten...". En awel, hier ben ik ermee, mn huidig en volledig adres is:

Wim Peys
mezonhanamura 311
2-6-8 Shonai
390-0828 Matsumoto-shi, Nagano-ken
Japan

of in het Japans:

(Wim Peys)
〒３９０－０８２８長野県松本市庄内２丁目６－８メゾンハナムラ３１１

Voor de mensen die rechtstreeks contact met me willen opnemen (gelieve wel rekening te houden met het tijdsverschil, zijnde 7u in de zomer en 8u in de winter):

gsmnr: +81 (0)80-6939-6680

Mensen die dingen willen opsturen etc, ik zou zeggen, ga uw gang!

Nu ik hier internet op mn appartementje heb zal ik ook proberen deze blog wat meer in het oog te houden en af en toe nog es iets te updaten.

En als laatste dan nog een foto van mijn eigen kookkunsten, mijn zelfgemaakte raamen(ラーメン)! ^^;;

Lessen, nomihoudai en bezoek...

2006-10-13T08:56:00.000+02:00

Vrijdag zijn de eerste lessen begonnen, het word hier wel weer even wennen om vroeg op te staan enzo. Maar wat ik niet gewoon zal worden is het feit dat elke les hier 90 minuten duurt. 90 minuten stilzitten op een stoel kan ik zowiezo al niet zo goed volhouden, laat staan dat ik me daarbij nog eens 90 minuten moet concentreren op de les. De proffen en assistenten die hier les geven aan de buitenlandse studenten zijn allen vriendlijk en steeds opgewekt, maar laat ze aub zwijgen in het engels. Zo was er bij een van de introductielessen een assistent die behoorlijk engels zou moeten kunnen praten om hetgeen werd gezegd te vertalen naar het engels voor de mensen die amper Japans verstaan. De inhoud van engelse vertaling was steeds minder dan deze van de Japanse, en meestal ook wel verschillend. Ik kan me inbeelden dat deze studenten die amper Japans verstaan er behoorlijk verveeld mee zitten. De klas waar ik in ben beland, de B-klas, studenten die al wat Japans aankunnen, bestaat uit een 12-tal studenten, waaronder de 5 belgen, 2 duitsers, 2 (nogal luidruchtige) chinezen en 3 koreanen.

Voor de rest bevalt het leven me hier wel, hoewel ik hier al 100 keer een gelijkaardig formulier heb moeten invullen met naam, adres, telefoonnr. etc. Hier in Japan kan je echt spreken van een overbodige administratieve rompslomp. Zo moest ik, ingeschreven aan de faculteit letteren, een aanbevelingsbrief gaan vragen daar voor me te kunnen in schrijven voor de Japanse lessen. Het gaat echt te ver, dezelfde universiteit, zelfde campus, de gebouwen liggen op 50 meter van elkaar, maar toch... ik zie het nut hier totaal niet van in, maarja, ik zal het maar op de cultuurverschillen steken zeker...

S'avonds zijn Joris, David en ik naar de Wara Wara (nen izakaya, cafe-restaurant) geweest en zijn voor een nomihoudai gegaan. Voor een 2200yen mochten we voor een anderhalfuur aan een stuk eten en drinken a volontee bijbestellen. Iets wat ik niet echt van plan ben dagelijks te gaan doen... Het lukte me nog net om men fiets op te geraken en naar huis te gaan, maar de volgende morgent moest ik er echt al vroeg uit om men appartementje eens wat op te kuisen, aangezien Yasuko, waar ik in Tokyo heb verbleven, langst kwam.

Zaterdag avond heeft Yasuko met de overschotjes van de rijst van de dag ervoor chahan gemaakt, of beter gebakken rijst, en lekkere shichuu, een soort vol au vent. Eindelijk nog eens goed eten maw. Rond 9 uur zijn we dan met alle belgjes en yasuko naar de irish pub hier in Matsumoto geweest, waar net een jazzavond aan de gang was, beetje luidruchtig, maar toch mooie achtergrondmuziek. Daarna zijn we dan nog eens voor de 3e keer op rij de Wara Wara binnengesprongen, en voor de 3e keer op rij speelde er hetzelfde cd'tje af.

Zondag zou ik dan samen met yasuko naar het kasteel hier gaan, maar dat is er dus niet van gekomen, ipv daarvan zijn we even naar de Yamada denki gefiets hier in de buurt, een grote electronica winkel. Uiteindelijk had Yasuko nog geen zin om terug te keren en zijn we s'avonds samen met Joris en David in het centrum Yakiniku gaan eten (een soort bbq aan tafel). Superlekker! maar wel redelijk kostelijk... Achteraf nog even de konbini gepasseert voor wat bier en snacks en dit samen op davids appartement opgedronken. Volgende ochtend om 5u op om Yasuko naar de trein te brengen en dan weer mn bed in, want maandag heb ik dus geen les, woehoee!

Verlengd weekend naar Kumamoto

2006-10-10T10:09:00.000+02:00

Gegroet!

Dit weekend was het in Japan een verlengd weekend aangezien het maandag een feestdag was, nl. de nationale sportdag, en dus meeste mensen moesten niet gaan werken. Ik had besloten om naar Maiko, een vriendin in Kumamoto, te gaan. Zaterdag morgent om 7u hier in Matsumoto de trein op om dan 2 uur later in Nagoya over te stappen op de Shinkansen richting Fukuoka. Van daaruit was het nog eens 1.30u tot Kumamoto. Dus een goei 7-8u op de trein... niet direct wat ik elke dag zou willen doen. Aangezien het een lang weekend was, was het enorm druk op de trein en dus moest ik mn eerste treinrit van 2u al rechtstaan. Aangekomen in Kumamoto stonden Kimiko (vriendin van Maiko die ik in februari in Belgie ontmoet heb) samen met een vriend van het werk me op te wachten. We reden samen de bergen in om daar naar een soort aquaduct te gaan zien, maar helaas was er die dag zeer weinig water en dus niet zo erg interessant.
S' avonds ben ik dan naar Maiko thuis gegaan waar het enorm druk was aangezien haar oudere broer die morgent getrouwd was. Helaas heb ik deze trouw niet kunnen meemaken, maar mocht toch nog het genoegen hebben om achteraf met de hele (vrij uitbundige) familie samen wat te drinken etc. Volgende dag zijn we dan een neef van haar terug naar het vliegtuig gaan brengen en hebben we wat liggen rondneuzen in de souvenirwinkeltjes op de luchthaven... nu ja, souvenirs, in Japan blijkt dit bijna allemaal eten en drinken te zijn waar je overal gratis van mag proeven. Daarna zijn we met zen allen inkopen gaan doen voor die avond zelf een nabemono (soort stoofpotje met allerlei groenten, vlees etc...) te maken. Naast die nabemono werd er ook nog basashi voorgeschoteld, dit is rauw paardevlees, best wel lekker, maar ik vond het een beetje taai. Later die avond kwamen nog een paar familieleden binnengestroomd en vloeide er veel bier en sake.........
Goed, de volgende morgent moest ik vroeg op om rond 13u de trein terug naat Matsumoto te nemen. Toen ik tegen 8u s'avonds aankwam bleek dat men fiets die ik van de unief hier gekregen had, niet meer op zijn plaatsje stond .... gestolen? of verplaatst? Ik zal er straks nog eens langs lopen om te zien of ik hem niet kan vinden, maar ik heb mn twijfels...

Tot zover het verslagje!

hello from japan

2006-10-04T13:07:00.000+02:00

Hallo iedereen! Het is nu weer bijna een week sinds ik ben aangekomen in Japan en nu ik hier even de mogelijkheid heb om een pc te gebruiken, dacht ik om even een verslag uit te brengen van wat er mij de afgelope dagen zoal is overkomen.

woensdag 27/9:
Na een vrijwel slapeloze nacht rond 8 uur opgestaan om richting zaventem te vertrekken. Daar aangekomen, hoorde we dat vanwege de mist we een vroegere vlucht moesten nemen om verbinding te hebben in Londen met onze vlucht naar Japan. We stegen anderhalfuur vroeger dan voorzien op richting Londen. Eens daar aangekomen, en na 2 keer door een, in mijn ogen, nutteloze controle gepasseerd te zijn, merkten we op dat onze vlucht naar Japan een vertraging van wel 2 uur had opgelopen. Daar zaten we dan schoon met ons vingers te draaien. Bij elke controle moesten we zo wel onze laptop uit onze zak halen (die tevens door dezelfde scanner ging...) en onze schoenen uitdoen... Maar goed, eindelijk mochten we het vliegtuig op. Maar ons geluk was maar van korte tijd, al snel bleek er dat er, om een of ander mysterieuze reden, teveel brandstof in de tanken was gekiept...*zucht* Dan toch, nog eens een uur later kregen we toestemming om op te stijgen! Over de vlucht valt niet veel te vertellen, eetbare maaltijden, films op een te kleinscherm (zo oa the last samurai in het spaans gedubbed, bij een engelse maatschappij...) en natuurlijk, weinig tot geen slaap!

donderdag 28/9
Wat normaal 9 uur zou zijn, werd het dus 12 uur eer we in Narita aankwamen. De paspoortcontrole en bagagecontrole liepen zeer vlotjes, en dus stonden we al na een half uurtje op het perron van de trein richting Asakusa, waar Kevin en Man Yee (mijn reisgezellen) hun hotel geboekt hadden.　In Asakusa had ik tevens met Mei afgesproken, een japanse die ik in Brussel heb ontmoet. Samen met haar vriendin Megumi, Kevin en Man Yee gingen we even Asakusa verkennen. Een van de grootste toeristische trekpleisters in Tokyo, maar deze 2 Japanners waren er blijbaar nog nooit geweest ^^;; Na de Kaminarimon en het schrijn achterin Asakusa, gingen we anmitsu eten, een zoet japans dessertje met fruit en een paar smakeloze dingen, maar al bij al wel lekker. Achteraf zijn we nog even gaan zingen in de karaoke, maar daarna was het al tijd voor mij om richting Hachioji te trekken. Na een treinreis van 1.30min vanuit Asakusa, kwam ik aan in het station van nishi-hachioji waar Yasuko me al stond op te wachten. Van daaruit rechtstreeks naar het Okonomiyake-restaurant. Okonomiyake is een soort japanse pannekoek met groenten en vlees/vis die je zelf mag bakken. Lekker en leuk! Achteraf zijn we nog even iets gaan drinken met een van haar beste vriendinnen, maar dan was het al bijna 12uur en had sinds woensdag ochtend amper geslapen. Een bed was dus welkom. Dus gingen we erna richting huize-yasuko. Daar kreeg ik onderdak aangeboden en nog snel even gedouched, waarna ik direct in slaap ben gevallen.

vrijdag 29/9
Vroeg wakker vanwege de o zo geweldige jetlag, maar goed, buiten vermoeidheid is er ook ni veel aan. Volgende dag hadden we een afspraakje met een vriend van Man Yee, Kenta-kun. Hij bracht ons mee naar Shinjuku waar we een paar wolkenkrabbers bestegen (met de lift wel te verstaan) en een gamecenter (arcade-games bij de vleet!). S'avonds werd ik alweer rond 7-8 uur in Hachioji verwacht, want de moeder des huizes had haar kookkunsten eens speciaal voor mij boven gehaald. Op het menu: shichuu (een beetje zoals vol au vent maar dan met meer groenten), lekker gebakken zalm (wat in Belgie niet echt zo lekker kan genoemd worden), een kommetje rijst, salade en als laatste wat gefrituurde visjes die Vader die dag gevangen had.

zaterdag 30/9
Vandaag vroeg op om richting het busstation van Shinjuku te gaan om de bus naar Matsumoto te nemen! Om iets voor twaalf vertrok onze bus stipt. Moeder yasuko had voor ons allen nog een lekker obentou(japanse lunchbox) klaargemaakt met onigiri(rijstballen), worstjes en kip! 3 uur later in Matsumoto aangekomen stonden onze persoonlijke tutors (japanse studenten die werden aangewezen om ons hier wegwijs te maken) ons op te wachten aan de bus. Mijn tutor: Asami, een studente engels aan Shinshu daigaku. Haar vriend, Aato, was ook meegekomen om me met kabassen en al naar mijn appartement te voeren. Echt vriendelijk die japanners! Ik kan er nog altijd niet over hoe ze me soms blijven verbazen>_>. Nadat ik mn bagage in mijn appartement gedumped had werden we al terug meegenomen om inkopen te gaan doen. Ik kocht onder andere een kotatsu (een tafeltje dat in de winter dienst doet als verwarming met wat dekens erover, wel handig als je hoort dat het hier -10graden kan worden). Die avond zijn we nog naar de izakaya geweest samen met david en joris (nog 2 kul-studenten hier in matsumoto).

zondag 1/10
Vandaag stond er niet veel op mijn programma. Lekker lang uitslapen dacht ik, maar de zon komt recht op aan de kant van mijn raam waar nog geen gordijnen hangen. Ik dus rond 7u wakker. Een beetje de omgeving gaan verkennen maar ik werd al snel gewaar dat de meeste winkels pas tegen 10u openen op zondag (jaja in japan zijn de winkels open op zondag!). Later op de dag ben ik naar het shopping centrum geweest, waar ik bij toeval kevin en man yee tegen kwam. Samen daar nog een ijsje gegeten en savonds zijn ze even mee tot op mn appartement gekomen.

maandag 2/10
Deze dag had ik met Asami afgesproken om al de administratieve kantjes af te ronden. Zo onderanderen mijn registratie als buitenlander, bankrekening en iets wat hier echt wel handig is, een gsm! Na al de formaliteiten, bleek dat ik deze pas morgen in ontvangst kon krijgen. (mijn nr is +81( 0)8069396680 en de email van mn gsm is i_r_wim@ezweb.ne.jp)

dinsdag 3/10
Yahoo! mn gsm! Een hele dag gespendeerd om uit te zoeken hoe alles ineen zat. S'avonds werd ik door Aato uitgenodigt om bij hem thuis te komen eten. Op het menu: allerhande paddestoelen. Ik moet zeggen, paddestoelen hebben hier wel degelijk smaak, in tegenstelling tot de belgisch/franse champion. Een paddestoelensoort die ik voorgeschoteld kreeg was matsutake, deze zou naar verluid rond de 30.000 yen(ong 200euro) per 2 stuks kosten in Tokyo. Erna was er een nomikai(drinkgelegenheid) bij mn gebuur David waarna we naar de karaoke trokken.

woensdag 4/10
Vandaag wat in het centrum rondgelopen. Gamecenter bezocht, tickets voor zaterdag naar Kumamoto(kyushu) gekocht, mosburger binnengespeeld, nintendo DSlite aangeschaft etc... Voor de rest niet echt iets speciaals meegemaakt.

Wordt vervolgd....

Matsumoto 松本

2006-09-16T16:13:00.000+02:00

Matsumoto is een stad met circa 200 000 inwoners gelegen in centraal Japan in de provincie Nagano. Omgeven door de bergen van de Japanse Alpen, die hoogstes bereiken 3000m en meer, is Matsumoto een van de beste ski-oorden in Japan.

Matsumoto is vooral bekend om zijn 5 verdiepingen hoge kasteel dat de bijnaam gekregen heeft van het 'Kraaienkasteel' omwille van zijn zwarte kleuren (meeste Japanse kastelen zijn wit). Het kasteel werd opgetrokken zo'n 500 jaar geleden en was toen de uitvalsbasis van de Ogasawara clan. Wat men op de dag van vandaag ziet is nog steeds het originele kasteel (in tegenstelling tot de vele reconstructies).

Naast het kasteel kan je er ook het Japanse Ukiyo-e museum bezoeken. Ukiyo-e is de naam voor de Japanse prentkunst. Bekende artiesten van deze stijl zijn Hiroshige, Hokusai en Utamaro.

Het bekendste streekproduct van Matsumoto is ongetwijfeld de soba, Japanse boekweit noedels, dewelke meestal koud geserveerd worden. Verder is Matsumoto de grootste wasabi-producent van Japan. Wasabi is de groene pasta die je bij sushi en verschillende visgerechten geserveerd krijgt en word gemaakt van een soort Japanse mierikswortel.

In Matsumoto zal ik op een appartement verblijven dat normaal word verhuurd aan alleenstaande werknemers van bedrijven. Het heeft (zoals de meeste Japanse appartementen) 1 grote kamer met een badkamer met wc aan. Totale oppervlakte is 23m² en er is een kookplaat en airco aanwezig. Het appartement is gelegen op zo'n 5km van de universiteit en ligt niet al te ver van het treinstation van Matsumoto. Mijn adres weet ik nog niet volledig aangezien ik nog geen appartementnr toegewezen heb gekregen. Maar ik kan je al het volgende meedelen:

2-6-8-(appartement nr) Shonai
Matsumoto, Nagano, 390-0828

of in het Japans:
〒390-0828　松本市庄内2-6-8-(appartement nr)

En op google maps.

Nog 2 weken ...

2006-09-13T17:39:00.000+02:00

En dan zit de vakantie er voor goed op!
Nu wat heb ik zo allemaal liggen uitspoken de voorbije 2 maanden...

In juli ben ik samen met de familie een weekendje naar Frankrijk geweest om alombekende goudkleurige bruisende vloeistof van de Champagne-streek te laten vloeien. De meest bekende Champagne-huizen kan men vinden in het stadje Reims, met de welgekende kathedraal. Degusteren kan hier tegen betaling, maar ik vond eerlijk gezegd dat deze champagne minder smaakte dan diegene die we de volgende dagen te proeven kregen. Bij de plaatselijke "champagne-boeren" kan men meestal een aantal glazen gratis komen proeven, en deze smaakten me vele beter! Als laatste tractatie van wijlen 'Den bompa' kreeg iedereen een kratje naar keuze. Mijn keuze was bij het eerste locale champagne-huis gemaakt: Lanois! Dat weekend, temidde juli, waren het temperaturen die de 30° continu overschreden, maar we werden gelukkig afgekoeld door voldoende champagne. Al bij al, ben ik blij dit eens te hebben meegemaakt. Zeker een aanrader voor wie eens een weekendje niet-al-te-ver van huis wil zijn. De streek met zijn landschappen zijn ook zeer prachtig!

Verder werd ik geregeld door een paar vrienden meegesleept om mee te gaan 'Airsoften'. Airsoft is een 'sport' net zoals paintball, maar ipv van verfkogeltjes, gebruikt men plastieke bolletjes (BB's). De 'guns' zijn meestal perfecte replica's van de echte geweren. Er worden spelletjes zoals 'Capture the flag', een spel waarbij je de vlag van de vijand moet zien te veroveren en in je eigen kamp zien te brengen, of 'King of the hill', waarbij 1 team op een heuvel zit en het andere team zijn vlag op de top van de heuvel moet proberen te zetten. Pijn doet dit niet echt, tenzij je van heel dichtbij geraakt word, en je ogen zijn altijd beschermd door een bril. Echt een plezante bezigheid, maar de geweren zijn duur, in afwachting tot ik van Japan terug ben mag ik er altijd eentje lenen: de AK zonder kolf.

In halfweg augustus was er weer een vrienden-lannetje te Leuven. Altijd plezant om nog eens een 'gamepje' te doen in 'lan-verband'. Weinig slaap, fast food, uren achter een pc, niet buiten komen, m.a.w. niet goed voor de gezondheid, maar toch elke keer opnieuw zeer plezant!

28 en 29 augustus was er dan de 'afscheids-bbq'. Met (bijna) de hele klas kwamen we samen in Langdorp, nabij Aarschot, voor een laatste afscheid voor de meesten naar Japan zouden vertrekken. Een oud buitenverblijfje verzorgde ons van het nodige comfort om een bbq te organiseren. Samen met vrienden wat drinken en eten, slapen in een tentje, meer moet het niet zijn om een paar leuke herinneringen mee te nemen naar Japan.

Ten laatste was er vorige week donderdag een concertje van Rise Against, met A Wilhelm Scream op het voorprogramma, en dat voor maar slechts 14€!!! Een avond die niet stuk kon gaan! Ik heb me er voortreffelijk geamuseerd: luid meegezongen, stevige moshpits, goede geluidskwaliteit en 2 fantastische groepen! Achteraf na het concert heb ik me nog een t-shirt van Rise Against en de nieuwe CD 'Ruiner' van A Wilhelm Scream aangeschaft. De leden van A Wilhelm Scream waren bereid om de CD's te tekenen, en dat heb ik dan ook maar laten doen.

Zo dit was het voor mijn vakantie tot nu toe. Een van de dagen zal ik wat meer info bloggen over Matsumoto, de plaats waar ik een jaartje zal vertoeven.

Dour 2006

2006-07-15T18:42:00.000+02:00

Hoi hoi iedereen,

Ben van deze morgent terug van Dour festival. Hoewel ik maar slechts 1 dagje geweest was, het was gewoon zaaaalig!
Smorgens vroeg opgestaan voor het treintje te nemen richting Saint-Ghislain, een treinrit van ongeveer 2u. Aangekomen daar tegen 12u, was het nog een 10tal minuten rijden met de pendeldienst tot aan de festivalweide. Toen we aankwamen was het festival terug tot leven aan het komen na het feest van de dag voordien.

Eerste groepen die we zagen, op de eastpak stage, kill your idols, een hardcore bandje die ik voor het eerst hoorde, niet slecht, maar de geluidskwaliteit stak me een beetje tegen. Volgende groepje op de eastpak stage was Angel Crew, een hollandse hardcore band! De eerste keer dat ik ze hoorde, en ze stonde me wel aan, stevige muziek met een vrij harde moshpit waar ik me toen op de vroege uurtjes van de dag nog niet aan gewaagd had ^^. Volgende groep op eastpak stage was Gojira (japans voor Godzilla, maar het waren amerikanen dachtek). Harde metal muziek, maar nogal eentonig naar mijn mening, waardoor we het er na een paar liedjes beu waren en wat op de weide zijn gaan rondlopen.

Volgende groep was een van de 2 groepen die ik moest zien! Flogging Molly op de mainstage! Half iers, half amerikaans en een geweldige mix van punk en ierse folk. Stuk voor stuk meezingers!!! Feestje gegarandeerd dus en iedereen deed dus ook mee. Nadeel: het plein van de mainstage lag vol stof en helaas stond ik tegen de wind in waardoor ik een uurtje mooi stof heb mogen vreten. Na het optrede zagen de tandjes en het gezicht nogal zwart, maar gelukkig was er een stand van randstad waar je een petje kreeg als je je tanden kuiste! Iedereen dus daar naar toe.

Next one: Soulfly op de mainstage. Veel van hun nummers ken ik niet, maar aangezien het dezelfde zanger van Sepultura vroeger was, speelden ze toch maar 2 van hun vroegere hits. Vanop een afstandje (door de lekker grote stofwolk) volledig los gaan dus op Chaos AD en Roots Bloody Roots.

Na Soulfly terug naar de eastpak stage voor Caliban. Eerste keer dat ik ze live zag, en live is alles gewoon beter!!! Vooral de sfeer naast het podium. Een stevige moshpit, paar circlepits en de beruchte wall of death(zie filmpje onderaan ;)! Kortom, dit optrede was fantastisch! Wel m'n knie een beetje bezeerd nadat er een domino effect ontstond in een circle pit waar net 2 man voor me tegen de vlakte gegaan waren.

Na Caliban direct naar voor bij dezelfde eastpak stage, want volgende groep was IGNITE!!! Heel het optreden vanvoor gestaan en bijna alle nummers uit volle borst meegezongen. Gewoonweg super! Na heel wat armen en voeten in mn nek gekregen te hebben van crowdsurfers, hoorde iedereen verbaast dat het optrede er bijna opzat. Zelfs Zoli(zanger) was nog niet klaar. Na snel nog 2 liedjes (slowdown & als laatste Veteran!!) te spelen begaf hij zich naar het publiek en lied zich gewoon verder drijven op de handen van iedereen. Wel moest zijn shirtje eraan gelove ^^

Pomp af na Ignite nog geprobeert op de camping te geraken om daar te crashen bij een paar mense die nog een leeg tentje staan hadden, maar tevergeefs werd er streng gecontroleerd aan de ingang van de camping. De verdere nacht dan maar gespendeerd op de weide. Toch nog wel frisjes in de zomer om de nacht door te brenge in een shortje en een tshirtje :( Maar in de grote tenten waar er nog een paar dj-sets tot 5u doorginge was het wat warmer en daar beetje vermoeid geslapen met een half oor luisterend naar de muziek en de vele 'toffe' mense die blijkbaar niet begrijpen dat je al nen helen dag alles staan geven hebt en u toch maar mee naar het feestje wille krijge.

Ma goed, om 6u hadden we een busje terug naar het station en tegen 10u vanmorgent lag ik in mn bedje. Ruis in de oortjes, stem kwijt, spiertjes pijn, tekens van een geslaagd festivalletje. Voor herhaling vatbaar, maar 4 dagen lijkt me toch nog altijd iets te veel van het goede...

Caliban wall of death @ GMM 2006

intro~

2006-07-12T18:59:00.000+02:00

howdy!

mense die het nog ni moeste wete, ik mag dus (waarschijnlijk) vanaf oktober een jaar in japan (jawel het land van de rijzende zon) gaan studeren. plaats waar ik zal zitte zal matsumoto zijn, een rustig stadje met een schoon kasteeltje in het midden van de japanse alpjes!!! het beste skigebied van japan! skiën kan ik wel, maar snowboarden is hip! dus zulle we da daar inees nekeer uittesten.

een jaar in japan kost natuurlijk geld, ik heb tevens al wa geld bijeen gekregen, maar alle beetjes helpe! dus daarom heb ik voor de vrijgevige mense onder ons, een sponsor knopje aangemaakt x) hiermee kunt ge wa geld overschrijve via paypal, anything will do! ^^

verder hebbek vorige week mn puntjes gehaald, en ik stond erzelf verbaasd van maar ik was er op alles door met zo maar even 68.75%! een persoonlijk record :D

de vrijdag gaanek ook nog na dour (woohoo) IGNITE en FLOGGING MOLLY kome weehaa :D mense die nog wille meegaan, snel een ticketje kope ;) (aanrader :P)

alleeh kga et ierbij late vo deze eerste post, al veel geschreve, wa ni van mijn gewoontes is!
doeg, bye, salu etc

Wim

..ahja en tis mn verjaardag vandaag x_x (22j bah kvoel me oud)